عجایب هفت گانه
از یک گروه دانش آموزان خواستند اسامی «عجایب هفت گانه» را بنویسند.
علی رغم اختلاف نظرها اکثرا این ها را جزو عجایب هفت گانه نام بردند:
1- اهرام مصر
2- تاج محل
3- دره بزرگ (به نام کانیون در آمریکا)
4- کانال پاناما
5- ساختمان امپایر استیت
۶- کلیسای پطرس چین
آموزگار هنگام جمع کردن نوشته های دانش آموزان متوجه شد که یکی از
آنها هنوز کارش را تمام نکرده است.
از دخترک پرسید که آیا مشکلی دارد.
دختر جواب داد: «بله کمی مشکل دارم... چون تعداد شگفتی ها خیلی زیاد
است و نمیدانم کدام را بنویسم.»
آموزگار گفت: «آنهایی را که نوشته ای نام ببر شاید ما هم بتوانیم کمک
کنیم.»
دخترک با تردید چنین خواند:
به نظر من عجایب هفت گانه دنیا عبارتند از:
1- دیدن
2- شنیدن
3- لمس کردن (نوازش کردن)
4- چشیدن
5- احساس کردن
6- خندیدن
7- دوست داشتن
اتاق در چنان سکوتی فرو رفت که حتی صدای زمین افتادن سنجاق شنیده
می شد.
***
آن چیزهایی که به نظرمان ساده و معمولی می رسند، آنها را که نادیده و
دست کم می گیریم حقیقتا شگفت انگیزند!
با ملایمت به یادمان می آورند که با ارزش ترین چیزهای زندگی ساخته دست
انسان نیستند و نمیتوان آنها را خرید.
آن قدر خود را مشغول نکنید که بی توجه از کنارشان بگذرید...!!!
از مکتوب نوشته ی پائولوکوئیلو
اي آفريدگار !
با ياري شعر سوي تو مي آيم اين زمان؛
تا سر كنم ترانه خود را
از بام روزگار
در آن زمان كه گردنه حرف، باز بود
لبهاي شعر من
جز آستان رنج نبوسيد هيچ گاه
هرگز نكرد نقش و نگار يأس
ديوار آرزوي دراز مرا سياه
آي افريدگار!
بگذار تا دوباره بكارم
درسرزمين شعر
بذر اميد را،
بگذار تا ز كوره برآرم
صبح سپيده را!
اي آفرريدگار
در سال هاي پيش كه در رو به روي ما
دريا نشسته بود
من با سرود خويش
بسيار ساختم
زورق، براي مردم جوياي آفتاب؛
اينك طناب دار ببافم من؟ ـ اي دريغ!
اي آفريدگار !
ما را ز گير و دار نگهدار
از روي شهر، تيرگي كينه را بگير،
وقتي كه مي رود
چشمي به خواب ناز
آن جشم را زآفت كابوس حفظ كن
عشاق را سلامتي جاودان ببخش
آنها چو آب چشمه گوارا و روشنند،
آنها درون جنگل انبوه شعر من
دنبال مرغ گمشده اي پرسه مي زنند
اي آفريدگار !
در اين زمان كه رخنه بسيار، چشم را
پر كرده است قير
خورشيد در درون چشم
خورشيد زندگاني خود را
پنهان نموده ايم .ـ
بگذار آنكه هست پس از ما درين ديار
داند كه بوده ايم!
اي آفريدگار !
در جام ما شراب تحمل
بسيارتر بريز!
ما رهرو طريقه كس جز تو نيستيم،
جز عشق و زندگي
در اين دل كوير
ما را كسي به جستجوي ره نخوانده است .ـ
تو خود به هرچه مي گذرد، خوب آگهي!
اي آفريدگار!
ما را كنار آنكه عزيز است پيش مان
پيوند قلب ها ي بلا ديده نام ده
وز قلب مادري
مگذار شاخ سرو بلندي جداشود
اشعار من
(اين كشتزار عشق درو خورده مرا)
از دست من مگير،
مگذار ديده اي
در پيشگاه تو
از ديدگاه روشن مردم جدا شود، ـ
اي افريدگار !
مگذار ......
اسماعیل شاهرودی
