به یاد شريعتی... مردی برای همیشه و قالب ناپذیر
وای،باران؛
باران؛
شيشه پنجره را باران شست
ازدل ما، امّا
-چه کسی نقش تو را خواهد شست؟
اگر تمام غم هاي اين دنياي پست ,به يکباره, همه بر دلم ريزند, و دلم را به صليب بياويزند و به چهار ميخش کوبند....
و برگ هاي سپيدش را همه پاره پاره کنند و به آتش کشند و به دستان سياه باد بسپارند....
و پاکتر از آينه اش را , و شفاف تر از شيشه اش را همه با سنگ هاي سياه تافته در کوير سرخ پر از تنهايي, بشکنند و با تيغ هاي آغشته به زهر عقرب هاي کينه و هراس و خودخواهي و دروغ بتراشند...
و زيباتر از گل هاي نرگسش را همه به لجن هاي متعفّن تزوير و حسد و دشمني و دشنام, آلوده سازند...
باز هم تو هستي
اي خداي مهربان من,
«تو مهربان جاودان آسیب ناپذیر من هستی»*
اي مهربان ترين...
دل من را با غم هاي متعالي,رنج هاي بزرگ,
از آنگونه که فقط آشناي انسان هاي نفیس, روح هاي بزرگ, و دل هاي بيکران الهي است,
از آنگونه که تو دوستش مي داري, بسوزان,
تا روشناييش همه تاريکي ها را در خود بسوزاند.
مولوی يکی از محبوب ترين شعرا در آمريکاست و گرچه تا دهسال پيش کمتر کسی با او آشنايی داشت اما اکنون در سراسر دانشگاههای آمريکا کلاسهايی برای شناخت آثارش تشکيل شده است و درقسمت فرهنگی روزنامه های اکثر شهرهای عمده آمريکا از جلسات شعرخوانی و سخنرانی درمورد او يک خبر يا آگهی به چشم می خورد.
آنچه ميزان محبوبيت بالای او را بيشتر آشکار می سازد تنظيم آهنگ بر روی اشعار او از سوی گروهی از خوانندگان و ستارگان سينما در آمريکاست.
اين انسان نمونه کيست که آوازه شهرتش اين چنين در سراسر آمريکا پيچيده است؟
آيا ايالات متحد آمريکا شاعر معروف ديگری مانند والت ويتمن خلق کرده است تا ترانه های اين سرزمين را بسرايد و يا رابرت فراست ديگری آمده است تا پاسخگوی خواسته های بر آورده نشده روحمان باشد؟
در واقع اين شاعر آمريکايی نيست و کسی هرگز او را در سالن سخنرانی شهر خود و يا در گفتگوهای تلويزيونی نخواهد ديد زيرا بيش از هفتصد سال است که چشم از اين جهان فروبسته است و نام او اگرچه تنها مدت زمان کوتاهی است که در آمريکا بر سر زبانها افتاده، قرنهاست که در قلب مردم ايران جای داشته است
متن کامل را در زیر بخوانید
http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2005/04/050411_pm-sj-rumi-wfsc.shtml
